حليت ذبيحه اهل كتاب در صورتى كه به غير مراسم اسلامى ذبح شود ، و نه هيچ دليلى ديگر ، حال اگر مثل بعضى از علماى شيعه بگوئيم ذبيحه اهل كتاب حلال است ، ناگزير بايد اين حليت را مشروط كنيم به صورتى كه اهل كتاب بر طبق دستور شرع اسلام حيوان را ذبح كرده باشند ، هم چنان كه از فرمايش امام صادق ع بنا به خبر كافى و تهذيب استفاده مىشود و آن دو روايت قبلا ايراد شد ، چون در آن دو حديث آمده بود دائر مدار حليت ذبيحه ، بردن نام خدا بر ذبيحه است « 1 » ، چيزى كه هست ما اطمينان نداريم كه فلان يهودى يا مسيحى نام خدا را بر ذبيحه خود برده ، زيرا در اين باب جز به مسلمان نمىشود اعتماد كرد ، ( تا آخر حديث ) البته اين بحث تتمه اى دارد كه بايد در علم فقه آن را ديد . و در تفسير عياشى از امام صادق ( ع ) روايت كرده كه در ذيل جمله : * ( « وَالْمُحْصَناتُ مِنَ الَّذِينَ أُوتُوا الْكِتابَ مِنْ قَبْلِكُمْ . . . » ) * فرموده : منظور از محصنات زنان پاكدامن اهل كتاب است . « 2 » و در همان كتاب از آن جناب روايت كرده كه در ذيل جمله : * ( « وَالْمُحْصَناتُ مِنَ الْمُؤْمِناتِ . . . » ) * فرموده : منظور از مؤمنات عموم زنان مسلمان است ، ( چه شيعه و چه سنى ) « 3 » . و در تفسير قمى از رسول خدا ( ص ) روايت شده كه فرمود : از زنان اهل كتاب تنها ازدواج با آن زنانى حلال است كه به حكومت اسلام جزيه بپردازند ، و اما غير آنان نه ، ازدواج با زنانشان حلال نيست . « 4 » مؤلف : علت آن اين است كه وقتى اهل كتاب جزيه نپردازد قهرا محارب يعنى كافر حربى خواهد بود كه معلوم است ازدواج با آنان حلال نيست . و در كافى و تهذيب از امام باقر ( ع ) روايت كرده‌اند كه فرمود : از زنان اهل كتاب تنها با آن زنى ازدواج حلال است كه ساده لوح ( و از نظر فكرى مستضعف ) باشد ، ( و قدرت تشخيص دين صحيح از دين باطل را نداشته باشد ) . « 5 » و در كتاب فقيه از امام صادق ( ع ) روايت آورده كه شخصى از آن جناب از مردى كه با زن نصرانى و يهودى ازدواج مىكند سؤال كرد كه آيا ازدواجش درست است يا نه ؟

--> ( 1 ) فروع كافى ج 6 ص 240 ح 10 و تهذيب الاحكام ج 9 ص 64 ح 5 . ( 2 ) تفسير عياشى ج 1 ص 296 ح 39 . ( 3 ) تفسير نور الثقلين ج 1 ص 493 ح 52 . ( 4 ) تفسير قمى ج 1 ص 163 . ( 5 ) تهذيب الاحكام ج 7 ص 299 ح 7 و فروع كافى جلد 5 ص 357 ح 2 .